Bosh sahifa

“FARHOD VA SHIRIN MUHABBAT VA SADOQAT DOSTONI”

ID: GEN-2026-163DOI 10.5281/zenodo.19731878CC-BY-4.0

Authors (1)

Received

Received

Revised

Revised

Accepted

Accepted

Published

April 24, 2026

Abstract

Ushbu maqolada Alisher Navoiyning “Farhod va Shirin” dostoni muhabbat va sadoqat timsoli sifatida tahlil qilinadi. Dostonning bosh qahramonlari Farhod va Shirin obrazlari orqali haqiqiy muhabbat, sadoqat va fidoyilik g‘oyalari yoritiladi. Shuningdek, dostonning g‘oyaviy-badiiy xususiyatlari, Farhodning mehnatkash va ilmparvar inson sifatidagi talqini o‘rganiladi. Maqolada dostonning Navoiy “Xamsa”sidagi o‘rni va uning Nizomiy versiyasidan farqli jihatlari asoslab berilgan. Xulosa qilib, “Farhod va Shirin” dostoni muhabbat va sadoqatning eng yuksak badiiy namunasi ekani ta’kidlanadi.

Keywords

Original

“Farhod va Shirin”muhabbatsadoqatFarhod obraziNavoiy

Cite this article

qizi, D.F.S. (2026). “FARHOD VA SHIRIN MUHABBAT VA SADOQAT DOSTONI”. Research and Publications. https://doi.org/10.5281/zenodo.19731878

References

  1. [1]Alisher Navoiy. “Farhod va Shirin”. Toshkent: G‘afur G‘ulom nomidagi Adabiyot va san’at nashriyoti, 1992.
  2. [2]Alisher Navoiy. “To‘liq asarlar to‘plami” (20 jildlik). 7-jild (“Farhod va Shirin”). Toshkent: Fan, 1989.
  3. [3]Nizomiy Ganjaviy. “Xosrov va Shirin”. (Rustam Aliyev tarjimasi). Toshkent: G‘afur
  4. [4]O‘zbekiston Respublikasi Fanlar akademiyasi Sharqshunoslik instituti. “Navoiy dostonlari qo‘lyozmalari katalogi”. Toshkent: Sharq, 2008. G‘ulom nomidagi nashriyot, 1982.
  5. [5]Qayumov A. “Navoiyning ‘Xamsa’si: poetika va tipologiya”. Toshkent: Fan, 1990.
  6. [6]G‘aniyeva S. “Navoiy lirikasi va dostonchiligi”. Toshkent: Adabiyot va san’at, 1994.
  7. [7]Komilov N. “Navoiy va tasavvuf”. Toshkent: Movarounnahr, 2001.
  8. [8]Bertels Ye.E. “Navoiy: Ijodiy yo‘li”. Toshkent: O‘zbekiston SSR Fanlar akademiyasi nashriyoti, 1965.